Blijven ademen

Twee weken geleden heb ik de gastroscopie gehad. De ochtend verliep rommelig dus ik had weinig tijd om me er druk over te maken. En toen het ziekenhuis ook nog belde om te vragen of ik eerder kon komen ging het helemaal vlot. Eenmaal in het ziekenhuis direct naar de endoscopie afdeling. Daar werd ik meteen opgenomen. Lijst met vragen werd afgewerkt, controles gedaan en infuus gezet. Vervolgens moest ik nog even wachten tot ik aan de beurt was. Eenmaal in de behandelkamer sloegen de zenuwen enorm toe. Flashbacks naar de eerste scopie die ik gehad heb in het LUMC. De bronchoscopie waarbij de longarts een biopt genomen heeft uit de tumor. Gelukkig krijg ik deze keer een roesje. Het enige wat ik nog wel krijg is de verdovende spray achter in mijn keel. Een spray die ze “lekker” gemaakt hebben door hem een bananen smaak te geven. Wie dat verzonnen heeft?!? Ik wordt wakker op de uitslaapkamer. In eerste instantie ben ik nog erg suf maar ik zie al snel dat de brief met de voorlopige uitslag a...

Het is nu 6 weken na de operatie. De afgelopen weken hebben vooral in het teken gestaan van herstellen. Ik heb een aantal keer telefonisch contact gehad met de longarts. In een van die gesprekken heeft hij laten weten dat de patholoog heeft vastgesteld dat de tumor in zijn geheel is weggehaald. De marges schoon weefsel zijn wel minimaal, max 2 mm, en daarom willen ze uit voorzorg toch gaan bestralen. Voor het bestralingstraject kan starten moet eerst gekeken worden of de naad in mijn luchtpijp netjes geheeld is. Maandag 11 mei Vandaag gaat de longarts door middel van een bronchoscopie in mijn luchtpijp kijken. Omdat het de vorige keer niet fijn was voor mij zal ik deze keer een roesje krijgen. Het enige wat ze niet kunnen doen als ik in slaap ben is het geven van de verdoving, weer die "fijne" met bananensmaak. Als ik weer bijkom hoor ik dat alles goed is gegaan en dat de naad er netjes uitziet. Groen licht dus voor het bestralingstraject.

De ochtend van de operatie maken ze me rond half 7 wakker. Ik ga om ongeveer 7 uur richting de ok en ik hoef maar weinig te doen. Ik wil nog even kolven want dat zal vlak na de operatie vast niet makkelijk gaan en daarna even omkleden. Ik ben best trots als ik in vrij korte tijd 300 ml melk gekolfd heb en dat na 1,5 jaar borstvoeding geven. Kan B. vandaag in elk geval nog mijn melk drinken en dan zien we de komende dagen wel hoe het verder gaat. Even omkleden en vlak voor ik naar de ok wordt gebracht krijg ik nog een tabletje met slaapmedicatie om wat rustiger de operatie in te gaan. Ik ben de eerste die op de voorbereidingskamer komt. Als snel doet de medicatie zijn werk en het volgende wat ik weet is dat ik op de IC ligt. Later hoor ik dat ik zo'n 20 minuten wakker ben geweest op de ok voor de operatie. Daar weet ik niets meer van, dat is wel een eng idee. Op de IC is duidelijk te merken dat er flink wat is omgegooid in het ziekenhuis in verband met Corona. Anesthesie medewerkers...

26 maart is daar eindelijk het verlossende telefoontje, ik zal op dinsdag 31 maart geopereerd worden. Ik moet me maandag 30 maart om 10 uur in de ochtend melden voor opname in het LUMC op de afdeling Thorax-chirurgie. Spannend en het brengt ook meteen allerlei praktische uitdagingen met zich mee. Vanwege de Corona maatregelen mag ik maximaal 2 unieke bezoekers per dag. Dit betekent dat ik niet mijn hele gezin op bezoek mag hebben. B. krijgt borstvoeding en als het lukt wil ik dat nog doorzetten dus ik wil hem graag wel elke dag op bezoek. Als we het aanbod krijgen dat de oudste twee uit logeren mogen nemen we dat aanbod graag aan. Natuurlijk is ook dat geen ideale situatie maar dan hebben zij in elk geval de rust en regelmaat en kunnen ze daar in het thuisschoolritme mee. Want of ze nou thuis zitten of bij een ander de lessen zijn toch online. 30 maart Om 10 uur melden we ons in het ziekenhuis. Door de Corona maatregelen hebben we de thorax-chirurg nog niet gesproken en heb ik nog geen...

Sinds zaterdag heb ik een irritante kriebel in mijn luchtpijp. Vorige week heb ik een stuk weefsel opgehoest, de longarts gaf aan dat dit zeker kon gebeuren. Hij heeft stukjes van de tumor weggebrand maar het kan zijn dat er nog een paar stukjes weefsel zitten die half loszitten. Dit voelt als een stukje weefsel wat flappert doordat er lucht langskomt bij het ademen. Omdat ik de longpoli niet telefonisch te pakken krijg besluit ik vanmiddag (16 maart) even langs te lopen voor ik de PET-scan heb. Ze nemen contact op met de longarts en die geeft aan dat het inderdaad kan kloppen wat ik denk. Als ik op de nucleaire afdeling ben voor de PET-scan belt de longarts terug met de vraag of ik nog even langs kan komen na de scan.  Op de nucleaire afdeling word ik naar een kamer gebracht. Daar mag ik op een bed plaatsnemen en gaan ze een infuus aanbrengen. Via het infuus wordt de suikerhoudende, radioactieve vloeistof ingebracht en moet ik me een half uur stil houden. Liggen op bed en niet bew...

Vandaag (12 maart) heb ik weer een afspraak met de longarts. Op woensdag hebben ze altijd groot overleg met alle artsen en ik verwacht dat ze mijn casus daar besproken hebben. En natuurlijk hoop ik dat de patholoog uitslag heeft gegeven van de bioptie. Maar het ziekenhuisbezoek begint met een nieuwe longfunctietest. De longarts wil graag weten of de ingreep zinvol is geweest. Ik had zelf al direct na de ingreep geconstateerd dat ik beter kon ademen, daardoor merkte ik ook hoe erg de benauwdheid eigenlijk is geweest. Na het rondje Corona-vragen, heb je verkoudheidsklachten, heb je koorts, hoest je (ja maar dat komt door irritatie in mijn luchtpijp door de ingreep), gaan we beginnen. De verpleegkundige zegt me dat ik het gewoon kan aangeven als het niet gaat want we willen de luchtpijp niet verder irriteren. Het blazen gaat prima en ik zie direct dat ik een mooie curve blaas. De verpleegkundige reageert hierop door aan te geven dat zij er niets over mag zeggen maar ik merk dat ze het met...

Al meer dan een jaar heb ik last van een vage benauwdheid. Ik kan lastig zeggen wanneer ik er wel en niet last van heb, wat voor soort benauwdheid het is en of er een bepaalde trigger is. Omdat het de laatste maanden steeds erger wordt maak ik toch maar een afspraak met de huisarts. De huisarts hoort niets vreemds aan mijn longen maar ze wil dat ik een longfunctietest laat doen om te zien of het wellicht toch astma is. Als daar niets uitkomt dan moet er wellicht een longarts meekijken want benauwdheid hoort niet. De praktijkondersteuner neemt een aantal dagen later de longfunctietest, spirometrie, af. De curve die ik blaas is afwijkend, een vreemde afvlakking in plaats van een mooie piek. Omdat ze dit niet eerder heeft gezien wil ze de huisarts adviseren me door te verwijzen naar een longarts. Omdat ik graag wil weten wat de afwijkende curve zou kunnen betekenen ga ik op zoek naar informatie over spirometrie curves. Als snel heb ik gevonden dat deze curve past bij een obstructie van de...